10 Temmuz 2009 Cuma

Anne Gibi




Seninle tanışmak bebeğin gözlerini açtığında annesini görmesi gibiydi.
Bebek ne kadar ihtiyaç duyarsa annesine o kadar ihtiyaç duymuştum sana.
Çok istemiştim seni, arzulamıştım;
Aynı bir bebeğin anne sütüne olan arzusu gibi...

Ruhumu doyurmak için senden başka hiç bir "mama" ya da "pirinç lapası" durumumu kurtarmıyordu...
Tek çarem sendin, gözlerimi açtığımda Aşk' a seni görmüştüm ne de olsa.

Sarıldım sana ruhumu doyurmak adına; önce karnımı doyurdun zamanla ise her şeyi öğrettin bana.

Yürümeyi öğrettin, konuşmayı öğrettin ve
bana "ben" olmayı öğrettin en önemlisi adam olmayı adam gibi durmayı öğrettin.
Ama bir gün artık "biz" kavramının fazla geldiğini ve her güzel şey gibi bununda bitmesi gerektiğini söyledin.
işte o zaman da bana "ayrılığı" öğrettin, "yalnızlığı" öğrettin.

şimdi ayaklarımın üzerinde durduğuma bakma,
ayaklarım bedenimi taşıyor ama sensizliğimi asla...

Anne gibi sevdim seni bu yüzden
bir daha asla
"Üşüdüm üstümü örtsene anne"
demedim, diyemedim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder