
sen,
sanki benim için kaleme alınmış bir roman karakterisin, benim için yazılmış bir şiir, benim için bestelenmiş bir eser, benim için çizilmiş bir tablo...
sen,
duruşunla, bakışınla, konuşmalarınla ve bir çok özelliğinle aradığımsın.
eskilerin "huyu huyuma, suyu suyuma" diyerek tanımladığı...
sen,
kocaman yüreğinle, aşkı yaşama biçiminle hep yanımda görmek isteyeceğimsin.
benziyorsun bana, söylemlerin bile.
bu benim için çok özel çünkü daha öncesinde böylesiyle karşılaşmadım hiç.
sen benim için tüm kavgalarımın başlangıcısın,
tüm mağlubiyetlerin çıkışı.
tek ışığım...
tek gücüm...
annem gibisin bazen, o çok sevdiğim; hayatta en çok güvendiğim kadın gibi...
bazen kardeşim gibisin, ne zaman yaramazlık yapacak diye düşündüğüm afacan kız çocuğu.
ama en çok "sevgili" gibisin bana...
ya da ben öyle görmek istiyorum sadece belki senin dediğin gibi "iyi arkadaş"...
bilmiyorum ne olacağız, tek bildiğim bir şeyleri istediğim...
bu yazı bütün her noktası ile birlikte "o"na. o mu kim? bence biliyor kendini...
bilmiyorum derse, varsın desin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder